Autyzm to bardzo złożone i rozległe zaburzenie rozwoju, które do dnia dzisiejszego nie zostało w pełni poznane. Objawia się głównie we wczesnym dzieciństwie- zwykle zanim mina 3 lata życia dziecka. Autyzm znacznie częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek : 3-4 chłopców na 1 dziewczynkę.
Według Międzynarodowej Klasyfikacji ICD-10, autyzm dziecięcy (F 84.0) należy do grupy „całościowych zaburzeń rozwojowych”.
„Autyzm dziecięcy jest rodzajem całościowego zaburzenia rozwojowego, charakteryzującego się:
a) nieprawidłowym lub zaburzonym rozwojem przed trzecim rokiem życia
b) charakterystycznym sposobem wadliwego funkcjonowania w trzech dziedzinach psychopatologii: interakcji społecznych, komunikacji oraz zachowania (ograniczone, stereotypowe, powtarzające się).
Obok tych specyficznych cech diagnostycznych występuje często szereg innych objawów, takich jak: fobie, zaburzenia snu i odżywiania, napady złości i (skierowanej na siebie) agresji.”
Autyzm wpływa na rozwój, a rozwój na autyzm. Część objawów ujawnia się już zaraz po urodzeniu, inne w późniejszym wieku, gdy te z okresu początkowego już nie istnieją. To powoduje, że autyzm nadal jest diagnozowany bardzo późno.
Dzieci autystyczne przejawiają szereg różnorodnych zachowań, które są lekceważone przez lekarza pierwszego kontaktu a konsekwencją tego jest błędnie lub bardzo późno stawiana diagnoza. Rodzice często słyszą „To minie, przecież każde dziecko rozwija się własnym tempem”, lub „prawdopodobnie dziecko nie słyszy albo niedowidzi”. To wprowadzanie w błąd.
Autyzm to nadal głównie pytania, a nie odpowiedzi. Dotychczas zebrane informacje pozwalają jedynie odrobinę lepiej zrozumieć dziecko autystyczne.
Co już wiemy?
Dziecko autystyczne nie ma uszkodzonych zmysłów, a odmienne i trudne zachowanie jest konsekwencją zaburzenia postrzegania zmysłowego i przetwarzania bodźców z otaczającego świata, które odbierane jest jako chaos.
Dlatego dzieci „wycofuję się” z realnego świata, to dziecięca izolacja, tworzenie własnych ścian, które dają dziecku poczucie bezpieczeństwa oraz pewną stałość. Niestety zaburzenia integracji sensorycznej prowadzą do nieprawidłowości w kontaktach społecznych, komunikacji z otoczeniem, oraz nieprawidłowego, schematycznego zachowania się. Dziecko autystyczne ma trudności z koncentracją, nauką prostych czynności, ale jednocześnie może być wyjątkowo uzdolnione i odnosić sukcesy w wybranych dziedzinach nauki (muzyka, matematyka). Te wybrane uzdolnienia to tak zwane „wyspy uzdolnień” , ich istnienie nie jest do końca wyjaśnione.